Pojęcia, takie jak "społeczeństwo informacyjne", "gospodarka oparta na wiedzy", czy "nowa ekonomia" opisują przemiany, które dają się obserwować od początku lat 80-tych i których tempo wzrosło wraz z rozwojem handlu elektronicznego (e-commerce). Dla określenia związanych z tymi procesami zmian struktur rynkowych i organizacyjnych, BCG zastosowało termin znany z architektury i literatury: dekompozycja. Dekompozycja jest rozumiana jako rozdzielenie całości na części składowe i ponowne połączenie tych części w nową całość.
System produkcji samochodów zastosowany przez Henry'ego Forda, wielokrotnie przytaczany jako przykład realizacji paradygmatu czasu rewolucji przemysłowej, zmierzał do zintegrowania procesu produkcji "od rudy do klienta" i był urzeczywistniany w postaci olbrzymich – nawet na dzisiejsze czasy – fabryk, takich jak np. fabryka Forda w Highland Park. Jednak dostępność maszyn i technologii, pozwalających przesyłać, magazynować i przetwarzać informację przy niedużych kosztach i na dowolne odległości spowodowała, że klasyczne struktury organizacyjne utraciły aktualność.
W przemyśle motoryzacyjnym zintegrowana produkcja została zastąpiona przez rozległe sieci dostawców. Wszystkie ogniwa łańcucha wartości, od projektowania do sprzedaży, przeistoczyły się w oddzielne rynki. Także w innych branżach daje się zauważyć podobne rozdzielenie. Coraz większa liczba producentów jest zmuszona przekazać części procesu produkcyjnego w ręce podwykonawców, aby skoncentrować własne inwestycje w obszarach, w których są w stanie osiągnąć większą rentowność – np. w obszarach marketingu i sprzedaży. Pionowa integracja firm staje się także coraz bardziej wirtualna, co skutkuje powstaniem nowych struktur rynkowych i organizacyjnych. Rozmywają się jasne podziały pomiędzy rynkami i przemysłami.
Rozdzielenie pionowego łańcucha wartości pozwala w znacznym stopniu wydzielić i prowadzić, jako niezależną firmę każde z początkowych ogniw tego łańcucha. Tym samym, mechanizmy rynkowe rozszerzają się na konkurencję we wszystkich warstwach – w poprzek klasycznego podziału na branże i firmy. Skutkiem tego, przewagę konkurencyjną można uzyskać nie tylko zwiększając udział w wyodrębnionych rynkach, na których konkurują podobnie zorganizowane firmy oferujące porównywalne produkty. Nowi konkurenci mogą szybko zdobywać teren zarówno z pomocą nowej oferty, jak i koncentrując się na poszczególnych ogniwach łańcucha wartości.