Wiele koncepcji wygląda na pierwszy rzut oka na tak oczywiste, że ich znaczenie staje się zrozumiałe dopiero z upływem czasu. Dotyczy to także opracowanej przez BCG w latach 60-tych koncepcji krzywej doświadczenia (experience curve).
Krzywa doświadczenia to empiryczna reguła, zgodnie z którą wraz ze wzrostem doświadczenia maleją koszty produkcji. Przeczy to wyznawanemu wcześniej przekonaniu, że koszty produkcji zależą wyłącznie od aktualnej wielkości produkcji lub wielkości fabryki. Do czasu, kiedy zwrócono uwagę na istnienie krzywej doświadczenia, wcześniejsze doświadczenie producenta nie było w żaden sposób brane pod uwagę.
Wykorzystując koncepcję krzywej doświadczenia można zaskakująco dokładnie przewidzieć ewolucję kosztów. Dzięki niej firmy otrzymują nową wskazówkę – przyszły podział rynku zależy nie tylko od przewagi kosztowej wynikającej z wielkości produkcji, ale także od doświadczenia. Tym samym pozycja lidera rynku jest jeszcze bardziej atrakcyjna. Związana z tą pozycją przewaga kosztowa zapewni w przyszłości większe zyski, niż mogą osiągnąć firmy zajmujące dalsze pozycje. Krzywa doświadczenia umożliwiła prowadzenie skutecznych analiz scenariuszy rozwoju konkurencji.
Koncepcja krzywej doświadczenia została opracowana w trakcie realizacji projektu dla pewnej firmy produkującej turbiny. Ponieważ w tamtych czasach hołdowano przekonaniu, że "duże jest piękne" krzywa doświadczenia ujawniła się prawie we wszystkich branżach. Również dzisiaj jest ona uniwersalną miarą w gałęziach przemysłu, w których kluczowa jest wielkość produkcji – doskonałym przykładem jest np. produkcja samolotów. Posługując się krzywą doświadczenia można oszacować wymierne skutki zmian udziału w rynku oraz procesów uczenia się i specjalizacji. Pozwala ona również wyjaśnić ewolucję kosztów w miarę rozwoju wybranej dziedziny – np. zmiany kosztów outsourcingu IT w wybranym regionie.